மங்காத்தா... இரண்டாவது பாதி உள்ளே... முதல் பாதி வெளியே..!

அஜீத் நடிக்கும் 50 வது படம்! பூஜையில் இருந்தே நெகட்டிவ் ரோல் என்ற அறிவிப்போடுதான் படம் ரெடியானது என்பதால் எந்த அளவு நெகட்டிவ் என்ற எதிர்பார்ப்பைத் தூண்டிய படம்!

ஆனால், ஒரு துளிகூட கருணையோ இரக்கமோ இல்லாத பணம் மட்டுமே ஆசையாக அலையும் ஒரு பேராசைக்காரனின் பாத்திரம் ரொம்பவே புதிதாக இருக்கிறது. மாஸ் ஹீரோவான ஒருவர் இப்படி ஒரு கதாபாத்திரத்தை ஏற்று அதில் கொஞ்சமும் பின் வாங்காமல் நடித்திருப்பது நிச்சயம் பாராட்டுக்குரிய விஷயம்தான்!

ஐ.பி.எல். போட்டியின் ஃபைனல் போட்டிக்காக நடத்தப்படும் சூதாட்டத்துக்காக ஒரு கிளப்புக்குக் கொண்டுவரப்படும் 500 கோடி ரூபாயை நடுவில் அடித்துக்கொண்டு போக திட்டமிடும் ஐவர் குழுவின் அட்டகாசம் ஒருபக்கம்... இந்த சூதாட்டத்தைக் கண்டுபிடிக்க ஊர் ஊராகப் போராடும் போலீஸ் அதிகாரி அர்ஜூன் இன்னொரு பக்கம்...

இந்த உள்ளே வெளியே மங்காத்தாவில் யாருக்கு வெற்றி என்பதுதான் மங்காத்தா!

க்ரே தலைமுடி... நாலுநாள் தாடி... சதா புகையும் சிகரெட்... எந்நேரமும் குடித்துக் கொண்டே இருப்பது என்று முழு வில்லன்! அதிலும் பணத்துக்காக எதையும் செய்யும் ஆள். த்ரிஷாவைக் காதலிப்பது, நண்பர்களோடு கூத்தடிப்பது என்று எல்லாவற்றிலும் சுயநலம் கடைவாயோரம் ஒழுகிக் கொண்டே இருக்கிறது. இன்னும் ஒருபடி மேலே போய் அடியாளிடம் கன்னத்தில் பளாரென்று அடி வாங்குவது, அர்ஜூனை ஆக்‌ஷன் கிங் என்று பாராட்டுவது, பிரேமுடன் சரிக்கு சரி காமெடி செய்வது, பணத்தைக் கோட்டைவிட்டு விட்டு திருதிருவென்று விழிப்பது என்று ஹீரோயிசத்தை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு நடித்திருக்கிறார். அதேபோல வீண் புகழ்ச்சியும் இல்லை! வெல்டன்!

நாயகிகளில் த்ரிஷா, லட்சுமி ராய், அஞ்சலி, ஆண்ட்ரியா என்று எல்லோருக்குமே ஊறுகாய் ரோல்தான். ஆனாலும் சரியான இடத்தில் சரியான அளவில் வந்து போகிறார்கள்.

அர்ஜூன் அங்கும் இங்கும் அலைந்து கொண்டே இருக்கிறார். ஆனாலும் க்ளைமாக்ஸ் திருப்பம் நிச்சயம் எதிர்பாராத அதிரடிதான்!

பிரேம்ஜி, வைபவ், சுப்பு, ஜெயபிரகாஷ் என்று ஏகப்பட்ட நடிகர்கள்... எல்லோரையும் ஒன்றாக அறிமுகப்படுத்தி அழகாகப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார். அந்த வகையில் பாராட்டலாம்.

யுவன் பாடல்களில் ராஜ வாசனை..! ஆனாலும் ரசிக்கும்படியாக இருக்கிறது.
சக்தியின் ஒளிப்பதிவு, எடிட்டிங் இரண்டுமே வழக்கம் போல அசத்தல்!

எழுதி இயக்கியிருக்கும் வெங்கட் பிரபு சூதாட்டத்தின் பொருளாதாரத்தையோ அந்த உலகத்து நடவடிக்கைகளையோ கொஞ்சமும் கவலைப்படாமல் அதில் கிடைக்கும் பணத்தை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு கதை பண்ணியிருக்கிறார். முதல் பாதியில் இலக்கின்றி அலையும் கதை இரண்டாவது பாதியில் வேகம் எடுக்கிறது.

மங்காத்தா... இரண்டாவது பாதி உள்ளே... முதல் பாதி வெளியே..!

யுவன் யுவதி சந்தானத்தைக் கொண்டு வந்ததால் நாம் பிழைத்தோம்!

கட்டாய கல்யாணத்தில் இருந்து தப்பிக்க அமெரிக்கா செல்ல நினைக்கும் யுவனும் காதலித்தவனைக் கல்யாணம் செய்துகொள்ள அமெரிக்கா செல்ல நினைக்கும் யுவதியும் அமெரிக்க தூதரக வாசலில் சந்தித்துக் கொண்டால் எப்படியிருக்கும்? என்ற எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் (கதை வசனம்) சுவாரஸ்யமான கற்பனைதான் கதை! ஆனால், இதைச் சொன்ன விதத்தில் அத்தனை அசமஞ்சம்!

உசிலம்பட்டிக்காரனான பரத் ஊரையே வெறுக்கிறார். காரணம் அவங்க காட்டுமிராண்டிப் பய கூட்டம் என்பதுதான். அதனால் அவர் அமெரிக்காவுக்கு எஸ்கேப் ஆக நினைக்கிறார். அதற்கான முயற்சியில் இருக்கும்போது ரீமா கலிங்களைச் சந்திக்கிறார். அவரும் அமெரிக்கா செல்ல விசாவுக்கு விண்ணப்பிக்க வந்தவர். பாஸ்போர்ட் தொலைந்து போக, விசா மறுக்கப்படுகிறது. வரிசையில் நிற்கும்போதே சண்டையிட்ட இருவரும் மேலும் முறைத்துக் கொள்கிறார்கள். ஆனால், பரத் ரீமா மீது காதல் வசப்படுகிறார். பாஸ்போர்ட் வாங்க ரீமா ஏதேதோ கோமாளித்தனங்களைச் செய்கிறார். கடைசியில் போலீஸில் புகார் செய்ய, அங்கே வரும் பரத் தான் உதவுவதாகச் சொல்ல இருவரும் ஒன்றாகச் சுற்றுகிறார்கள்.

நடுவே பரத்தின் அப்பா சம்பத், பரத்துக்கு நீதிபதியின் மகளை பார்த்து  பேசிமுடிக்க பரத், அமெரிக்கா செல்ல திட்டமிடுகிறார். ஆனால், வலுக்கட்டாயமாக அவரை உசிலம்பட்டிக்கு அழைத்துச் செல்லும் சம்பத், தன் மகனின் காதலி என்று நினைத்து ரீமாவையும் அடைத்து வைக்கிறார். பரத் அதைக் கேட்டு ஓடிச் சென்று ரீமாவை மீட்க, அவரோ பரத் மீது கோபத்தை வீசிவிட்டுச் சென்றுவிடுகிறார். (ஹலோ... இங்கே இடைவேளைதான்... அதுக்குள்ளே டயர்ட் ஆகிட்டா எப்படி?)

பத்து மாத இடைவெளிக்குப் பிறகு சம்பத் தன் மகனைத் தேடிக் கொண்டிருக்க செஷல்ஸ் தீவில் செட்டில் ஆகியிருக்கிறார் பரத். அங்கே திரும்பவும் ரீமாவைச் சந்திக்க நேரிடுகிறது. மறுபடியும் காதலைப் புதிப்பித்து உசிலம்பட்டிக்கு அழைத்து வந்து திருமணம் செய்து கொள்கிறார்.

சுவாரஸ்யமான முடிச்சை ஜவ்வு இழுவை இழுத்து நம்மைச் சோதித்து விடுகிறார் படத்தின் இயக்குனர் குமரவேல். காட்சிகளில் எந்தப் புதுமையும் இல்லாமல் பரபரப்பும் இல்லாமல் சவசவ என்று நகருகிற கதையில் பரத்தின் நண்பனாக வரும் சந்தானம்தான் ஒரே ஆறுதல்! நல்லவேளையாக இடைவேளைக்குப் பிறகு செஷல்ஸ் தீவுக்கும் சந்தானத்தைக் கொண்டு வந்ததால் நாம் பிழைத்தோம்!

பரத் ரொம்ப மெனக்கெடாமல் வந்து போகிறார். இந்த படத்துக்கு இவ்வலவு போதும் என்று நினைத்துவிட்டாரோ என்று எண்ணும் அளவுக்கு மிக மெத்தனமான நடிப்பு. பாடல் காட்சிகளில் நடனம் ஆடும்போது மட்டும் கொஞ்சம் உற்சாகம் தெரிகிறது.ரீமா கலிங்கள் இந்தப் படத்துக்கு கொஞ்சமும் பொருந்தாத சாய்ஸ். பல நேரங்களில் பரத்துக்கு சீனியராகத் தோற்றம் தருகிறார். 

படத்தின் பெரிய ரிலீஃப் சந்தானம்தான். அதிலும் இரட்டை அர்த்த வசனங்கள் இல்லாமல் அடிக்குரலில் கத்தாமல் இருப்பது பெரிய ஆறுதல். என்னதான் சச்சின் டெண்டுல்கர் கொச்சினில் வந்து செட்டில் ஆனாலும் அவரை யாரும் கொச்சின் டெண்டுல்கர்னு கூப்பிட மாட்டாங்க என்கிற ரேஞ்சில் அவர் அடிக்கும் பஞ்ச்சுக்கு தியேட்டர் நாற்காலிகளே சிரிக்கின்றன.

இசை விஜய் ஆண்டனி. இரைச்சல்தான் அதிகமாக இருக்கிறது பின்னணி இசையில்! பாடல்களில் மறக்காமல் இருப்பதால் கொஞ்சம் மனதில் நிற்கும் மெலடி!திரைக்கதையில் பெரிய பெரிய ஓட்டைகள் இருப்பதால் படம் ஒட்டவே இல்லை. குமரவேல் சார்... ஸாரி... பெட்டர் லக் நெக்ஸ்ட் டைம்!

ரௌத்திரம்-பழகு என்ற தாத்தாவின் வார்த்தைகளை கடைசிவரை கடைபிடிக்கும் நாயகனின் கதை.

ரௌத்திரம் பழகு என்ற தாத்தாவின் வார்த்தைகளை கடைசிவரை கடைபிடிக்கும் நாயகனின் கதை. ஆனால், காலத்துக்கு ஏற்பவும் இடத்துக்கு ஏற்பவும் மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும் என்பது தெரியாமல் போனால் ரௌத்திரம் ரவுடித்தனமாகிவிடும் என்பதைச் சொல்லாமல் விடுவதால் கதையில் ஈர்ப்பு குறைவாக இருக்கிறது.

அடிதடி நாயகனாக தன்னை நிலைநிறுத்திக்கொள்ள ஆசைப்பட்டிருக்கும் ஜீவாவுக்கு கோ படத்துக்குப் பிறகு வந்திருக்கும் படம். குறும்பு கொப்பளிக்கும் நாயகனாக பல படங்

களில் வலம்வந்த ஜீவா இந்தப் படத்தில் அதிக வசனங்கள் பேசாமல் அடக்கி வாசித்திருக்கிறார். அநியாயத்தைக் கண்ட இடத்தில் தட்டிக் கேட்கும் கேரக்டர். அதனால், குடும்பத்துக்கு சிக்கல் என்று வரும்போது வீட்டை விட்டு வெளியேறுகிறார். அந்த இடத்தில் அவருடைய நடிப்பில் அபாரமான அழுத்தம்! ஆனால், க்ளைமாக்ஸில் வெறுமனே வேடிக்கை பார்க்கும் நபராக மாறிப் போனதால் அதுவரையில்  செய்த அத்தனையும் அடிபட்டுப் போகிறது. நடிப்பென்றால் நிச்சயம் ஜீவாவுக்கு வித்தியாசமான படம்தான்!

படத்தில் கவரும் இன்னொரு கதாபாத்திரம் ஜீவாவின் அப்பாவாக வரும் ஜெயபிரகாஷ். அப்பாவின் பெயர் வைத்திருப்பதால் ஜீவாவை பெயர் சொல்லி அழைக்காமல் அவர் இவர் என்று மரியாதையாக அழைப்பதும் முகம் பார்த்துகூட பேசாமல் அப்பாவுக்கு உரிய மரியாதையை மகனுக்குக் கொடுப்பதும், ஜீவா சென்ற பிறகு அங்கலாய்ப்பதும் அசத்தல்!
கொஞ்சநேரமே வந்தாலும் ஜீவாவின் தாத்தாவாக வரும் பிரகாஷ் ராஜ் கேரக்டரைப் போலவே கம்பீரம்!

படத்தின் மிகப் பெரிய பலவீனம் திரைக்கதை! இடைவேளை வரையில் கௌரி... கௌரி என்று பில்ட் அப் கொடுத்துவிட்டு இடைவேளையின் போது அவரைக் காட்டுகிறார்கள். மெலிந்த தேகமும் நோஞ்சான் தோற்றமுமாக இருக்கும் சென்றாயந்தான் வில்லன் என்னும்போது சப்பென்று ஆகிவிடுகிறது. ஆள்தான் அப்படி என்றால் ஜீவாவிடம் சும்மா சும்மா அடிவாங்கிக் கொண்டே இருக்கிறார். கடைசியில் யார் கையிலோ அடிபட்டு செத்துப் போகிறார். மிக பலவீனமான கேரக்டரைசேஷன்... ஆனால், சின்னச் சின்ன முக பாவனைகளில் சென்றாயன் அசத்துகிறார். கதாபாத்திரம் வலுவாக இருந்திருந்தால் நிச்சயம் தூக்கி சுமந்திருப்பார் என்று நம்ப வைக்கும் நடிப்பு. அது சரியில்லாததால் வீணாகிவிட்டது!

மனதில் நிற்காத இசை! பின்னணியிலும் ஈர்க்கவில்லை.

இயக்குனருக்கு இது முதல் படம்... சின்னச் சின்ன விஷயங்களுக்கு கூட மிக நுணுக்கமான டீடெய்ல் செய்து காட்சிகளைச் சுவையாகப் படைத்திருக்கிறார். ஆனால், கோர்வையாக இல்லாததால் சுவை முழுமையாகக் கிடைக்கவில்லை. நல்ல இயக்குனராக வருவார் என்பதற்கான அடையாளங்கள் தெரிகின்றன. அடுத்தப் படத்தில் அதை எதிர்பார்ப்போம்!

போட்டா போட்டி-ஒரு அதிரிபுதிரி எண்டர்டெயினரைக் கொடுத்திருக்கிறது போட்டா போட்டி படக்குழு!

நடிகர்கள்: சடகோப்பன் ரமேஷ், அரிணி மற்றும் பலர்
இசை    : அருள் தேவ்
ஒளிப்பதிவு    : கோபி அமர்னாத்
இயக்கம்      : யுவ்ராஜ்
தயாரிப்பு   & வெளியீடு    : எ.வி.ஆர் டாக்கீஸ்/ஃபிலிக்கர் ஸ்டுடியோ

---

கதையென்று ஏதும் தேவையில்லை... லாஜிக்கெல்லாம் பார்க்க வேண்டாம்... கலகலப்பாக இருந்தால் போதும் என்ற மனநிலையில் உட்கார்ந்தால் உற்சாகமாக வெளியே வரலாம். அப்படி ஒரு அதிரிபுதிரி எண்டர்டெயினரைக் கொடுத்திருக்கிறது போட்டா போட்டி படக்குழு!

பக்காவான பட்டிக்காட்டில் படித்த ஒரே பெண்ணாக இருக்கும் ரஞ்சிதத்தைக் கட்டிக்கொள்ள முறைமாமன்கள் இருவர் போட்டி போடுகிறார்கள். அதில் ஒருவருக்கு ரஞ்சிதத்தின் மீது காதல்... இன்னொருவருக்கு ரஞ்சிதம் அப்பா சேர்த்து வைத்திருக்கும் சொத்து மீது காதல்! ரேக்ளா ரேஸ், சேவல் சண்டை, ஜல்லிக்கட்டு என்று ஆளாளுக்கு ஒரு போட்டியைச் சொல்ல ஒரு பொடியன் கிரிக்கெட் வையுங்கப்பா... என்கிறான். ரஞ்சிதமும் அதை ஆமோதிக்க, இருவரும் அணி சேர்த்து கிரிக்கெட் விளையாடுகிறார்கள். இதில் ஒரு அணிக்கு பயிற்சியாளராக வரும் சடகோபன் ரமேஷும் ரஞ்சிதமும் லவ்வுகிறார்கள். முடிவு என்ன என்பதை நீங்களே யூகித்து விடலாம். ஆனாலும் யூகிக்காத பல சர்ப்ரைஸ்களைக் கொடுத்திருக்கிறார் அறிமுக இயக்குனர் யுவராஜ்.

ஆர்.பார்த்திபனின் குரலில் (குரல் மட்டும்தான்!) அறிமுகமாகும் கிராமமும் அதன் மைனரும் ஆரம்பத்திலேயே இது ஜாலி களம் என்பதைச் சொல்லிவிடுகிறது. அதையடுத்து அடுக்கப்பட்டுக் கொண்டே போகும் காட்சிகளில் கதை நகராவிட்டாலும் கலகலப்பு இருக்கிறது. அதிலும் ஊசிப்பட்டாசாக வந்து விழும் வசனங்கள்தான் படத்தின் மிகப்பெரிய பலம். அதனாலேயே சடகோபன் ரமேஷ் தொடங்கி சைடில் நிற்கும் ஆர்டிஸ்ட் வரையில் யாருமே நடிக்காமல் வந்து நின்று வசனம் பேசுவது உறுத்தாமல் போகிறது. அந்த வகையில் இது முழுக்க முழுக்க இயக்குனரின் படம்!

கிரிக்கெட் என்றாலே என்னவென்று தெரியாமல் அது எப்படிப்பட்ட ஆட்டம்டா என்று கேட்கும் மைனர் அடுத்தக்கணமே பயிற்சியளிக்க யாரைப் போடலாம் என்று கேட்டுவிட்டு, ‘ஏண்டா... இந்த சச்சின் என்ன பண்றான் இப்போ?’ என்பது லாஜிக்கை மீறிய சரவெடி! இதுபோல படம் நெடுக நிறைய இருக்கின்றன. அதிலும் முட்டாள் மைனரும் அவருக்கேற்ற மங்குணிப் பாண்டி எடுபிடியும் சூப்பரான காம்பினேஷன்.
கதாநாயகியைப் பற்றிச் சொல்வதனால் படத்தில் ரமேஷ் சுமார் பிகர்னு சொன்னே... ரொம்ப சுமாரான பிகர் போலிருக்கே! என்பார். நடிப்பைப் பொறுத்தவரையில் ரமேஷ் சொன்ன வசனம்தான் சரியான விமர்சனம்.

ஒளிப்பதிவாளர் கோபி அமர்நாத் யுவராஜின் பலமான ஏரியா! குறிப்பாக இரவுக் காட்சிகளில் நாடகத்தனம் இல்லாத ஒளிப்பதிவில் தனித்துத் தெரிகிறார் ஒளிப்பதிவாளர்.
ரொம்ப விளையாட்டாகக் கதை சொல்லிவிடக் கூடாதே என்று சட்டென்று சீரியஸாக மலையை உடைக்கும் அல்லையன்ஸ் கம்பெனியைக் கதைக்குள் கொண்டுவந்து தன் சமூக அக்கறையைக் காட்டியிருக்கிறார் இயக்குனர். அந்த அக்கறை காரணமாக அணிக்குள் வரும் ஊர் மக்களிடம் விளையாட்டில் அந்த உணர்வைக் கொண்டுவரத் தவறிவிட்டார்.

நம் இந்திய கிரிக்கெட் அணி போலத்தான் இயக்குனர் யுவராஜும்... பலவீனமான
பந்துவீச்சை நினைத்துப் பார்க்க முடியாத அளவுக்கு பேட்டிங் வரிசையில் பிரகாசிக்கும் (இங்கிலாந்து டூர் பற்றிச் சொல்லவில்லை) நம் அணியைப் போல பலவீனமான ஏரியாக்களை மறக்க வைத்து சிரிப்பு சிக்ஸர் அடித்திருக்கிறார்.

udaya: விஜய் ஆசை நிறைவேறியது-எஸ்.ஏ.சந்திரசேகர்

udaya: விஜய் ஆசை நிறைவேறியது-எஸ்.ஏ.சந்திரசேகர்

DEIVA THIRUMAGAL MOVIE REVIEW

Starring: Vikram, Anushka, Amala Paul, Santhanam, Direction: AL VijayMusic: G V Prakash KumarProduction: UTV Motion Pictures






“Simpler a thing is, nobler it is”, said the legendary Sathyajith Ray. He would have reiterated his stance now had he watched Krishna (Vikram) in Deiva Thirumagal.
What would you call someone who is an embodiment of all things good, simple and virtuous but appears in the eyes of blemished materialistic world as aberrated? A Deiva Thirumagan, indeed!
DT is a poetical tale of love and affection between a dad and his 5 year old daughter who is the raison d’être of his life. He may be a mentally challenged person to the world but he is after all her dad.
Director Vijay’s caliber as an effective raconteur keeps escalating in every film of his and DT is the latest example. His matured handling of the script and his characters are just testimony to this. It is endearing to watch this tale unravel itself in a very charming and touching fashion.
There are no villains in DT but all the characters are driven by the goodness exuded by its lead Vikram. One of the first frames, where Krishna helps the pickpocket guy sums up his characterization. The subsequent shots of him abiding the traffic signal, wanting to stick to truth only and helping a hatchling to its nest lucidly spells forth his character. In a way, it is Vikram all the way…
What can you say about this actor whose sincerity and talents that are not already known? It is not Vikram you see but it is Krishna and a dad wanting to be with his daughter suffering the pangs of separation. He has done the tightrope walking of playing a mentally challenged person to the hilt. A little sway on any one side would have worked detrimental to him as an actor and the film. The seasoned actor that he is has given a brilliant performance.
Anushka looks ravishing and as a struggling lawyer gets her act right wanting to bring justice to her client. Santhanam’s comedy gels along with the story line and brings in enjoyable lighter moments. Nasser as the intelligent and cunning senior advocate Bhashyam is apt and delivers a veteran’s performance. However it is baby Sara who steals the show next only to Vikram in her angelic looks and performance. There is a serene look about her which helps the role majorly and her understanding of her dad and playing to his inadequacies warrant accolades. Amala Paul has a small role and delivers it right. The supporting casts of Y Gee Mahendra, Sachin Khedekar, Karthik Kumar, Krishna Kumar, Surekha, M R Kishore and Priya have also essayed their roles quite effectively. .
Setting the right kind of mood through his camera work has been cinematographer Nirav Shah’s forte which he has adhered to in DT. Nirav has had a field day in Vizhigalil Oru Vaanavil number which is aesthetics at its best. Anushka’s expressions in this sequence and the oblivious Vikram behind her on the bike are a revelation. The sleek and discreet editing helps the proceeding in a big way. G V Prakash’s scores are already chartbusters and each track adds significant value to the film. Ore oru oorukkula number is sure to be children’s favorite
Dialogues like “Vakil kitayum doctor kittayum poi pesa koodathu, aana vakillum doctorum poi pesalam” and ‘Saamikku amma kedayaada’ are noteworthy. There are quite a scenes that tug at your heart’s strings and almost all of them happen between the dad and the daughter, the cream being the one between them in the court room towards the end and that on the first day of Sara’s school where the duo communicate with each other in sign language.
On the flip side a few scenes involving M S Bhaskar and the helper don’t add value to the progress of the film. However considering the overwhelming positive feeling that the film evokes in its entirety, these foibles can be forgiven.
After a long while, DT gives the satisfaction of watching a film without cringing in your seats or worrying how it would appeal to the young population. In short Deiva Thirumagal is a well nuanced film that will appeal to everyone who has their heart and feelings in the right place.

Verdict: An emotional tale between a father and a daughter well told

KANCHANA MOVIE REVIEW

Starring: Raghava Lawrence, Sarath Kumar, Lakshmi Rai Direction: Raghava LawrenceMusic: ThamanProduction: N Radha





                A sequel, not really! It is just the return of the character from the successful Muni. The original had managed to pack entertainment; spooks, fun and dance into an almost delectable capsule and the sequel looks at doing the same thing. So, is it more of the former or something that surpasses the precedent set by the original?
Kanchana is about a spirit and its thirst for vengeance; well, we all knew that, didn’t we. No surprises there. Raghava Lawrence reprises the role of the constantly terrified young man from Muni; we know what to expect here too. The novelty of seeing a hero as a coward wears off very soon because we have already seen it in Muni. But, Kanchana ends its similarities with Muni with these minimal points. All other aspects of the film are original. The plots of most scary films carry a flashback which details the reasons for the spirit lingering on in the world of humans even after death. It is this flashback which earns sympathy or wrath of the audience for the spirit and lends credence to the entire story of vengeance. Full credit to the makers of Kanchana for putting in substance and message into the flashback which takes the movie a notch above hotchpotch horror films. Much else about the plot cannot be revealed here because, being a suspenseful horror flick, they might really be spoilers for those who want to catch up with the film in theaters.
As is accepted in horror flicks; logical correctness of the central plot or credibility of the ghost/spirit’s acts through others are matters that should not be discussed, only experienced. And, Kanchana also demands that level of submission and acceptance from its viewers. First rule for a horror flick to strike it off with an audience is its ability to give the spooks; else it all ends up as a high and dry ride. Kanchana aces this rule; it does manage to give the chills and thrills wherever it intends to. The ‘experimental’ scene where Kovai Sarala and Devadarshini try to confirm the presence of a spirit in their midst is one of those instances. The good thing about the entire affair is that the horror or spook quotient is always maintained in good taste! What does that mean? The film does not contain any manipulative or artificial instances where deliberately positioned cameras, sudden shrieks and elaborate shots from behind a character create a sense of impending disaster. The director is honest with his audience. Yes, there are a few instances of old school horror, with graphics and weird forms appearing out of the blue, but it is strictly limited. But, it is not all about horror and spooks. There is a generous sprinkling of humor with Raghava Lawrence handling the portions. Lakshmi Rai seems to be around only for the glamour. The film looks sunny and cheerful in these portions, especially when he puts on his dancing shoes.
Horror films demand very convincing portrayals from the entire cast; everyone has to wear completely terrified and bewildered expressions for the excitement to get to the viewer. In that respect everyone has done a neat job. It is not too difficult for Lawrence, one would think, after having gone through the routine in Muni. But, the climax portions where he is possessed might have been physically demanding. Kovai Sarala repeats her mother act too and pulls it off with her abundant experience. Devadarshini too is more than just convincing with her portrayal. The ladies along with Lakshmi Rai have had to literally carry Raghava Lawrence throughout the movie which, while still being a result of spooky situations, does evoke a smile. Sriman does not have much to do and one cannot help but think that Lakshmi Rai is worth more than the part that she has got here, but that is what the script demands.
The surprise packet however is Sarath Kumar. Who would have thought that an actor known for his physique and action would pass off so well in the role of a transgender? What would have made him take up this role? Well, the only guess is that it is one character that does not conform to the long standing screen stereotype of transgenders; people who clap their hands in funny manners and ask for money from every second person. The film has shown them as people with immense self-respect and ideals while also pointing out that being a transgender is not a matter of choice but a congenital condition which cannot be helped. The director deserves a big round of applause for introducing this perspective.
The only let downs in the entire outing are the music by Thaman. While the songs pass muster, it is the BGM which fails to add spunk to the spooky scenes; more was expected from this promising young composer. The graphics too could have been better, but we understand the budget limitations.
Overall, Kanchana is a ride of spooks and chills, interspersed with moments of fun and dance. The good thing is that the spooks and chills have not been provided just for the heck of it; they look convincing and have an effect on the viewer. It may not be a classy piece of cinema, but it does manage to engage a viewer who is willing to give himself in to the central concept of the supernatural.

Verdict: Spooks without offending the senses – engaging watch!

மக்களுக்காக நடிக்கிறேன்-விக்ரம்

“நான் என்றுமே விருதுக்காக நடித்தது இல்லை. மக்களுக்காக நடிக்கிறேன்” என்று கூறியுள்ளார் நடிகர் விக்ரம்.

இயக்குநர் விஜய் இயக்கத்தில் மனவளர்ச்சிக் குன்றிய கதாபாத்திரத்தில் விக்ரம் நடித்திருக்கும் படம் “தெய்வத்திருமகள்”. நடிகைகள் அனுஷ்கா, அமலாபால், நடிகர்கள் சந்தானம், நாசர், எம்.எஸ்.பாஸ்கர் ஆகியோர் நடித்திருக்கும் இப்பட்த்தில் விக்ரமின் நடிப்பு அனைவராலும் பாராட்டப்படுகிறது.

இந்நிலையில் இப்படத்தின் விளம்பர நிகழ்ச்சிகாக கோவையில் உள்ள ஒரு தி‌ரையரங்கிற்கு வந்த விக்ரம் ரசிகர்களின் முன் உரையாற்றினார்.

அப்போது பேசிய விக்ரம் கூறியதாவது: “இந்த படத்தின் ஒவ்வொரு காட்சியும் பார்த்து, பார்த்து செதுக்கப்பட்டது. ஐந்து வயது குழந்தை என்னென்ன செய்யும் என்பதை உடன் இருந்து பார்த்து காட்சிகளை உருவாக்கினார் விஜய்.

படம் வெளியாவதற்கு முன்னர் தெய்வத்திருமகள் போன்ற படங்களை கல்லூரி மாணவர்கள் பார்க்க மாட்டார்கள் என சிலர் கூறினார்கள். ஆனால் இப்படம் வெளியாகி 3 நாட்களாக கல்லூரி மாணவர்கள் தான் அதிகம் பேர் விரும்பிப் பார்ப்பதாக திரையரங்க அதிபர்கள் கூறினர்.

ஒருபக்கம் தூள், சாமி போன்ற படங்களையும் ரசிக்கிறார்கள். மற்றொருபக்கம் தெய்வத்திருமகள் போன்ற படங்களையும் மக்கள் ரசிக்கிறார்கள். மொத்தத்தில் படம் நன்றாக இருந்தால் மக்களாகிய ரசிகர்கள் எப்போதும் ரசிப்பார்கள்.

நான் என்றுமே விருதுக்காக நடித்தது இல்லை. மக்களுக்காக நடிக்கிறேன், மக்களின் ரசனைதான் ரொம்ப முக்கியம். கொடுக்கிற காசுக்கு அவர்கள் திருப்திகரமான படத்தை பார்த்தோம் என்று கூற வேண்டும். அதுவே என்னுடைய நோக்கம்” என்றார்.

விஜய் ஆசை நிறைவேறியது-எஸ்.ஏ.சந்திரசேகர்

தவறு செய்தவர்கள் ஓய்வெடுக்க வேண்டும் என்று விஜய் விரும்பினார். அதன்படி அவரின் ஆசை நிறைவேறியது என்று எஸ்.ஏ.சந்திரசேகர் கூறினார்.

விஜய் மக்கள் இயக்கத்தின் வேலூர் மாவட்ட நிர்வாகிகள் ஆலோசனைக் கூட்டம் விருபாட்சிபுரத்தில் நடந்தது. அதில் இயக்குநரும், விஜயின் தந்தையுமான எஸ்.ஏ.சந்திரசேகர்,விஜய் மக்கள் இயக்க நிர்வாகிகளுடன் உள்ளாட்சித் தேர்தலில் போட்டியிடுவது தொடர்பாக கலந்துரையாடினர்.

அப்போது அவர் பேசியதாவது: “ புரட்சித் தலைவி ஜெயலலிதா ஆட்சி மீண்டும் தமிழகத்தில் அமைய வேண்டும், தவறு செய்தவர்கள் ஓய்வெடுக்க வேண்டும் என்று விஜய் விரும்பினார். அதை நான் உங்களுக்கு சொன்னேன். அ.தி.மு.க. அணி வெற்றி பெற கடுமையாக உழைத்தீர்கள். அ.தி.மு.க. அணி அமோகமாக வெற்றி பெற்றது. விஜய் ஆசையை நிறைவேற்றி உள்ளோம்.

சட்டசபைத் தேர்தலில் 80 லட்சம் இளைஞர்கள் புதிதாக ஓட்டுப் போட்டுள்ளதாக புள்ளி விவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. இதில் 50 சதவீதம் பேர் விஜய் ரசிகர்கள் தான்.

விஜய் எனக்கு பிள்ளை. நீங்கள் கொடுத்த உற்சாகத்தில் தான் விஜய் இளைய தளபதியாகி உள்ளார். அவர் பெயரை வைத்து நீங்கள் வளரவேண்டும். மக்கள் இயக்கத்தில் உள்ளவர்கள்தேர்தலில் போட்டியிட தங்கள் பகுதியில் உறுப்பினர்களை சேர்க்க வேண்டும். அவ்வாறு சேர்த்தால் நீங்கள் தேர்தலில் நிற்க நான் சீட் வாங்கி தருவேன்.

இதுவரை அடுத்தவர்களுக்காக உழைத்து தேய்ந்துபோன நாம் இனி நமக்காக உழைத்து முன்னுக்கு வரவேண்டும். உள்ளாட்சித் தேர்தலில் போட்டியிட்டு ஒரு உள்ளாட்சி அமைப்புக்கு ஒரு உறுப்பினர் வெற்றி பெற்றால்கூட தமிழகம் முழுவதும் விஜய் மக்கள் இயக்கத்தை சேர்ந்த 1000பேர் மக்களுக்கு சேவை செய்ய வாய்ப்பு கிடைக்கும்.

செயலில் கில்லி மாதிரி இருக்கவேண்டும். மக்களுக்கு சேவை செய்ய நீங்கள் அரசியல் மேடையைபயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். லஞ்சம், ஊழலில் ஈடுபட்டால் வரும் காலத்தில் மக்கள் வீட்டுக்கு வந்து அடிப்பார்கள், அந்த அளவுக்கு மக்களிடையே இப்போது விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டுள்ளது. எனவே கொள்ளையடிக்கும் எண்ணத்தில் யாரும் அரசியலுக்கு வர வேண்டாம்.

விஜய் இதுவரை 50 படத்தில் நடித்துவிட்டார். இன்னும் 25 படங்களிலாவது அவர் நடிக்க வேண்டும் என நான் ஆசைப்படுகிறேன். அதனால் அவர் முழு நேர நடிகராக இருப்பார். நேரடியாகஅரசியலுக்கு வரமாட்டார். நான் நேரிடையாக ஈடுபட்டு உங்களுக்கு பலமாக இருப்பேன்” என்றார்

தெய்வத் திருமகள்-விக்ரம் வழக்கம்போல கேரக்டராகவே வாழ்ந்திருக்கிறார்

நடிகர்கள்: விக்ரம்,அனுஷ்கா,அமலா பால்,சந்தானம் மற்றும் பலர்
இசை    : ஜி.வி.பிரகாஷ் குமார்
ஒளிப்பதிவு    : நிரவ் ஷா
இயக்கம்      : விஜய்
தயாரிப்பு   & வெளியீடு    : ஸ்ரீ ராஜகாளியம்மன் மீடியாஸ் & யுடிவி

 சம வயதுடையவர்களாக அப்பாவும் மகளும் இருந்தால் எப்படி இருக்கும் என்ற புதுமையான கற்பனையைக் காட்சிகளாக்கி இருக்கிறார் இயக்குனர் விஜய்!
ஊட்டியில் சாக்லெட் ஃபேக்டரியில் வேலையில் இருக்கும் விக்ரமுக்கு அறிவுத் திறன் ஆறு வயதுக்கு மேல் வளரவில்லை. அவருக்குக் கல்யாணமாகி குழந்தை பிறக்கும்போது மனைவி இறந்துவிட மகளை அன்போடும் பாசத்தோடும் வளர்க்கிறார். பள்ளிக்கூடத்தில் சேர்க்கிறார். அங்கு வரும் தாளாளர் அமலா பால் குழந்தையோடு பழக, அவளுடைய அம்மாதான் காதலனோடு ஓடி வந்துவிட்ட தன் அக்கா என்று தெரியவருகிறது. அப்பாவுக்குச் சொல்ல, அவர் வந்து விக்ரமையும் குழந்தையையும் சென்னைக்கு அழைத்து வருகிறார். சென்னை புறநகரில் விக்ரமை இறக்கிவிட்டுவிட்டு குழந்தையோடு போய்விடுகிறார்.

 

விக்ரம் தட்டுத் தடுமாறி வழக்கறிஞர் அனுஷ்காவிடம் வந்து சேர, அனுஷ்கா கோர்ட்டுக்குப் போகிறார். கோர்ட் என்ன சொல்கிறது என்பதுதான் மீதிக் கதை!
விக்ரம் வழக்கம்போல கேரக்டராகவே வாழ்ந்திருக்கிறார். காலை அகட்டி வைத்து ஓடும்போதாகட்டும், வாய்க்குள் நாக்கைச் சுழற்றிச் சுழற்றி பேசும்போதாகட்டும், மகளுக்காக ஏங்கித் தவிக்கும்போதாகட்டும் பரிதாபத்தை அள்ளுக்கிறார். ஆனால், கொஞ்சம் ஓவராக நடிக்கிறாரோ என்ற எண்ணம் ஆரம்பத்தில் எழுவதைத் தவிர்க்க முடியவில்லை. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக படத்துக்குள் நுழைந்து செட்டில் ஆன பிறகு உறுத்தல் இல்லாத நடிப்பு!

கொஞ்சம் அசட்டு வக்கீலாக வரும் அனுஷ்காவுக்கு நல்ல ஸ்கோர் பண்ணும் வாய்ப்பு.நன்றாகவே பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார். தலைமுதல் கால் வரையில் மூடிய உடைகளுடன் அவரைப் பார்க்கும்போதும் அழகாகத்தான் இருக்கிறார்.

 

அமலா பால் அழகான கண்கள்... பெரிதாக ஸ்கோப் இல்லை. பள்ளித் தாளாளராக வரும் காட்சிகளில் கொஞ்சம் கவர்கிறார்.

வழக்கமாக ஹீரோவுடன் ஒட்டிக் கொண்டு காமடி செய்யும் சந்தானத்துக்கு இதில்அனுஷ்காவுடன் அலையும் வேலை. ஆனால், அதே சுவாரஸ்யத்தை இதிலும் காட்டியிருக்கிறார்.

படத்தின் திருமகள் சுட்டிப் பெண் சாராதான்! பாதி வசனங்களைக் கண்களிலேயே பேசிவிடுகிறார். க்ளைமாக்ஸை நெகிழ்ச்சியூட்டுவதாக்குவது அவருடைய பாவனைகள்தான்!

இயக்குனருக்கு இருபுறமும் நின்று படத்துக்குக் கை கொடுத்திருக்கிறார்கள் ஒளிப்பதிவாளர் நீரவ் ஷாவும் இசையமைப்பாளர் ஜி.வி.பிரகாஷ் குமாரும்!
வித்தியாசமான கதைக் களத்தை (ஹாலிவுட்டின் ஐ ஆம் சாம் படத்தில் இருந்து) ‘எடுத்து’க் கொண்டதற்காக இயக்குனர் விஜயைப் பாராட்டலாம்.  ஆனால், இப்படிப்பட்ட வித்தியாசமான மனிதனின் வாழ்க்கைச் சிக்கல்களைச் சொல்லாமல் எல்லா சராசரிகளையும் போல அவனும் வேலை பார்க்கிறான், மனைவியோடு குடித்தனம் நடத்தி குழந்தை பெறுகிறான், குழந்தையை பள்ளிக்கூடத்தில் சேர்க்கிறான் என்று கொண்டு போயிருப்பது ஏன்? தயவு செய்து மக்களுக்குப் புரியாது என்ற சப்பைக்கட்டு தேவையில்லை. அந்த மூளை வளர்ச்சி குறைவு மனிதர்களின் சிரமங்கள் பதிவாகாமல் போனது குறைதான்.

அதேபோல இப்படி ஒரு கதாபாத்திரத்தை வைத்துக் கொண்டு மனைவியோடு சம்பந்தப்படுத்தி எம்.எஸ்.பாஸ்கர் சந்தேகப்படுவது, சக ஊழியர் போட்டுக் கொடுப்பது எல்லாம் சீப் டேஸ்ட்!

அனுஷ்காவுக்கு எதிராக வாதாடும் வக்கீலாக வரும் நாசருக்கு பெரிய வக்கீல் என்று ஏக பில்ட் அப் கொடுக்கிறார்கள். ஆனால், அசட்டுத்தனமான மன வளர்ச்சி குன்றியவர்களை சாட்சிகளாகக் கொண்டு வந்து நிறுத்துகிறார். அது செல்லாது என்று அனுஷ்கா சொன்னதும் ஒப்புக்கொண்டு விடுகிறார். என்ன சார்..! கோர்ட் காட்சிகள் ரொம்பவே நீளம்... அப்பாவும் குழந்தையும் இல்லாமல் வேறு ஆட்கள் கதை சொல்வதால் இன்னும் நீளமாகத் தோன்றுகிறது.

விக்ரமின் நடிப்பும் நெகிழ்ச்சியான க்ளைமாக்ஸும் இத்தனை குறைகளையும் மறக்கடித்துவிடுகிறது. அந்த வகையில் தெய்வத் திருமகள் திருமகள்தான்!