Tuesday, July 26, 2011

udaya: விஜய் ஆசை நிறைவேறியது-எஸ்.ஏ.சந்திரசேகர்

udaya: விஜய் ஆசை நிறைவேறியது-எஸ்.ஏ.சந்திரசேகர்

Monday, July 25, 2011


Starring: Vikram, Anushka, Amala Paul, Santhanam, Direction: AL VijayMusic: G V Prakash KumarProduction: UTV Motion Pictures


“Simpler a thing is, nobler it is”, said the legendary Sathyajith Ray. He would have reiterated his stance now had he watched Krishna (Vikram) in Deiva Thirumagal.
What would you call someone who is an embodiment of all things good, simple and virtuous but appears in the eyes of blemished materialistic world as aberrated? A Deiva Thirumagan, indeed!
DT is a poetical tale of love and affection between a dad and his 5 year old daughter who is the raison d’être of his life. He may be a mentally challenged person to the world but he is after all her dad.
Director Vijay’s caliber as an effective raconteur keeps escalating in every film of his and DT is the latest example. His matured handling of the script and his characters are just testimony to this. It is endearing to watch this tale unravel itself in a very charming and touching fashion.
There are no villains in DT but all the characters are driven by the goodness exuded by its lead Vikram. One of the first frames, where Krishna helps the pickpocket guy sums up his characterization. The subsequent shots of him abiding the traffic signal, wanting to stick to truth only and helping a hatchling to its nest lucidly spells forth his character. In a way, it is Vikram all the way…
What can you say about this actor whose sincerity and talents that are not already known? It is not Vikram you see but it is Krishna and a dad wanting to be with his daughter suffering the pangs of separation. He has done the tightrope walking of playing a mentally challenged person to the hilt. A little sway on any one side would have worked detrimental to him as an actor and the film. The seasoned actor that he is has given a brilliant performance.
Anushka looks ravishing and as a struggling lawyer gets her act right wanting to bring justice to her client. Santhanam’s comedy gels along with the story line and brings in enjoyable lighter moments. Nasser as the intelligent and cunning senior advocate Bhashyam is apt and delivers a veteran’s performance. However it is baby Sara who steals the show next only to Vikram in her angelic looks and performance. There is a serene look about her which helps the role majorly and her understanding of her dad and playing to his inadequacies warrant accolades. Amala Paul has a small role and delivers it right. The supporting casts of Y Gee Mahendra, Sachin Khedekar, Karthik Kumar, Krishna Kumar, Surekha, M R Kishore and Priya have also essayed their roles quite effectively. .
Setting the right kind of mood through his camera work has been cinematographer Nirav Shah’s forte which he has adhered to in DT. Nirav has had a field day in Vizhigalil Oru Vaanavil number which is aesthetics at its best. Anushka’s expressions in this sequence and the oblivious Vikram behind her on the bike are a revelation. The sleek and discreet editing helps the proceeding in a big way. G V Prakash’s scores are already chartbusters and each track adds significant value to the film. Ore oru oorukkula number is sure to be children’s favorite
Dialogues like “Vakil kitayum doctor kittayum poi pesa koodathu, aana vakillum doctorum poi pesalam” and ‘Saamikku amma kedayaada’ are noteworthy. There are quite a scenes that tug at your heart’s strings and almost all of them happen between the dad and the daughter, the cream being the one between them in the court room towards the end and that on the first day of Sara’s school where the duo communicate with each other in sign language.
On the flip side a few scenes involving M S Bhaskar and the helper don’t add value to the progress of the film. However considering the overwhelming positive feeling that the film evokes in its entirety, these foibles can be forgiven.
After a long while, DT gives the satisfaction of watching a film without cringing in your seats or worrying how it would appeal to the young population. In short Deiva Thirumagal is a well nuanced film that will appeal to everyone who has their heart and feelings in the right place.

Verdict: An emotional tale between a father and a daughter well told


Starring: Raghava Lawrence, Sarath Kumar, Lakshmi Rai Direction: Raghava LawrenceMusic: ThamanProduction: N Radha


                A sequel, not really! It is just the return of the character from the successful Muni. The original had managed to pack entertainment; spooks, fun and dance into an almost delectable capsule and the sequel looks at doing the same thing. So, is it more of the former or something that surpasses the precedent set by the original?
Kanchana is about a spirit and its thirst for vengeance; well, we all knew that, didn’t we. No surprises there. Raghava Lawrence reprises the role of the constantly terrified young man from Muni; we know what to expect here too. The novelty of seeing a hero as a coward wears off very soon because we have already seen it in Muni. But, Kanchana ends its similarities with Muni with these minimal points. All other aspects of the film are original. The plots of most scary films carry a flashback which details the reasons for the spirit lingering on in the world of humans even after death. It is this flashback which earns sympathy or wrath of the audience for the spirit and lends credence to the entire story of vengeance. Full credit to the makers of Kanchana for putting in substance and message into the flashback which takes the movie a notch above hotchpotch horror films. Much else about the plot cannot be revealed here because, being a suspenseful horror flick, they might really be spoilers for those who want to catch up with the film in theaters.
As is accepted in horror flicks; logical correctness of the central plot or credibility of the ghost/spirit’s acts through others are matters that should not be discussed, only experienced. And, Kanchana also demands that level of submission and acceptance from its viewers. First rule for a horror flick to strike it off with an audience is its ability to give the spooks; else it all ends up as a high and dry ride. Kanchana aces this rule; it does manage to give the chills and thrills wherever it intends to. The ‘experimental’ scene where Kovai Sarala and Devadarshini try to confirm the presence of a spirit in their midst is one of those instances. The good thing about the entire affair is that the horror or spook quotient is always maintained in good taste! What does that mean? The film does not contain any manipulative or artificial instances where deliberately positioned cameras, sudden shrieks and elaborate shots from behind a character create a sense of impending disaster. The director is honest with his audience. Yes, there are a few instances of old school horror, with graphics and weird forms appearing out of the blue, but it is strictly limited. But, it is not all about horror and spooks. There is a generous sprinkling of humor with Raghava Lawrence handling the portions. Lakshmi Rai seems to be around only for the glamour. The film looks sunny and cheerful in these portions, especially when he puts on his dancing shoes.
Horror films demand very convincing portrayals from the entire cast; everyone has to wear completely terrified and bewildered expressions for the excitement to get to the viewer. In that respect everyone has done a neat job. It is not too difficult for Lawrence, one would think, after having gone through the routine in Muni. But, the climax portions where he is possessed might have been physically demanding. Kovai Sarala repeats her mother act too and pulls it off with her abundant experience. Devadarshini too is more than just convincing with her portrayal. The ladies along with Lakshmi Rai have had to literally carry Raghava Lawrence throughout the movie which, while still being a result of spooky situations, does evoke a smile. Sriman does not have much to do and one cannot help but think that Lakshmi Rai is worth more than the part that she has got here, but that is what the script demands.
The surprise packet however is Sarath Kumar. Who would have thought that an actor known for his physique and action would pass off so well in the role of a transgender? What would have made him take up this role? Well, the only guess is that it is one character that does not conform to the long standing screen stereotype of transgenders; people who clap their hands in funny manners and ask for money from every second person. The film has shown them as people with immense self-respect and ideals while also pointing out that being a transgender is not a matter of choice but a congenital condition which cannot be helped. The director deserves a big round of applause for introducing this perspective.
The only let downs in the entire outing are the music by Thaman. While the songs pass muster, it is the BGM which fails to add spunk to the spooky scenes; more was expected from this promising young composer. The graphics too could have been better, but we understand the budget limitations.
Overall, Kanchana is a ride of spooks and chills, interspersed with moments of fun and dance. The good thing is that the spooks and chills have not been provided just for the heck of it; they look convincing and have an effect on the viewer. It may not be a classy piece of cinema, but it does manage to engage a viewer who is willing to give himself in to the central concept of the supernatural.

Verdict: Spooks without offending the senses – engaging watch!

மக்களுக்காக நடிக்கிறேன்-விக்ரம்

“நான் என்றுமே விருதுக்காக நடித்தது இல்லை. மக்களுக்காக நடிக்கிறேன்” என்று கூறியுள்ளார் நடிகர் விக்ரம்.
இயக்குநர் விஜய் இயக்கத்தில் மனவளர்ச்சிக் குன்றிய கதாபாத்திரத்தில் விக்ரம் நடித்திருக்கும் படம் “தெய்வத்திருமகள்”. நடிகைகள் அனுஷ்கா, அமலாபால், நடிகர்கள் சந்தானம், நாசர், எம்.எஸ்.பாஸ்கர் ஆகியோர் நடித்திருக்கும் இப்பட்த்தில் விக்ரமின் நடிப்பு அனைவராலும் பாராட்டப்படுகிறது.
இந்நிலையில் இப்படத்தின் விளம்பர நிகழ்ச்சிகாக கோவையில் உள்ள ஒரு தி‌ரையரங்கிற்கு வந்த விக்ரம் ரசிகர்களின் முன் உரையாற்றினார்.
அப்போது பேசிய விக்ரம் கூறியதாவது: “இந்த படத்தின் ஒவ்வொரு காட்சியும் பார்த்துபார்த்து செதுக்கப்பட்டது. ஐந்து வயது குழந்தை என்னென்ன செய்யும் என்பதை உடன் இருந்து பார்த்து காட்சிகளை உருவாக்கினார் விஜய்.
படம் வெளியாவதற்கு முன்னர் தெய்வத்திருமகள் போன்ற படங்களை கல்லூரி மாணவர்கள் பார்க்க மாட்டார்கள் என சிலர் கூறினார்கள். ஆனால் இப்படம் வெளியாகி நாட்களாக கல்லூரி மாணவர்கள் தான் அதிகம் பேர் விரும்பிப் பார்ப்பதாக திரையரங்க அதிபர்கள் கூறினர்.
ஒருபக்கம் தூள்சாமி போன்ற படங்களையும் ரசிக்கிறார்கள். மற்றொருபக்கம் தெய்வத்திருமகள் போன்ற படங்களையும் மக்கள் ரசிக்கிறார்கள். மொத்தத்தில் படம் நன்றாக இருந்தால் மக்களாகிய ரசிகர்கள் எப்போதும் ரசிப்பார்கள்.
நான் என்றுமே விருதுக்காக நடித்தது இல்லை. மக்களுக்காக நடிக்கிறேன்மக்களின் ரசனைதான் ரொம்ப முக்கியம். கொடுக்கிற காசுக்கு அவர்கள் திருப்திகரமான படத்தை பார்த்தோம் என்று கூற வேண்டும். அதுவே என்னுடைய நோக்கம்” என்றார்.

விஜய் ஆசை நிறைவேறியது-எஸ்.ஏ.சந்திரசேகர்

தவறு செய்தவர்கள் ஓய்வெடுக்க வேண்டும் என்று விஜய் விரும்பினார். அதன்படி அவரின் ஆசை நிறைவேறியது என்று எஸ்.ஏ.சந்திரசேகர் கூறினார்.
விஜய் மக்கள் இயக்கத்தின் வேலூர் மாவட்ட நிர்வாகிகள் ஆலோசனைக் கூட்டம் விருபாட்சிபுரத்தில் நடந்தது. அதில் இயக்குநரும், விஜயின் தந்தையுமான எஸ்.ஏ.சந்திரசேகர்,விஜய் மக்கள் இயக்க நிர்வாகிகளுடன் உள்ளாட்சித் தேர்தலில் போட்டியிடுவது தொடர்பாக கலந்துரையாடினர்.

அப்போது அவர் பேசியதாவது: “
 புரட்சித் தலைவி ஜெயலலிதா ஆட்சி மீண்டும் தமிழகத்தில் அமைய வேண்டும்தவறு செய்தவர்கள் ஓய்வெடுக்க வேண்டும் என்று விஜய் விரும்பினார். அதை நான் உங்களுக்கு சொன்னேன். அ.தி.மு.க. அணி வெற்றி பெற கடுமையாக உழைத்தீர்கள். அ.தி.மு.க. அணி அமோகமாக வெற்றி பெற்றது. விஜய் ஆசையை நிறைவேற்றி உள்ளோம்.

சட்டசபைத் தேர்தலில் 
80 லட்சம் இளைஞர்கள் புதிதாக ஓட்டுப் போட்டுள்ளதாக புள்ளி விவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. இதில் 50 சதவீதம் பேர் விஜய் ரசிகர்கள் தான்.

விஜய் எனக்கு பிள்ளை. நீங்கள் கொடுத்த உற்சாகத்தில் தான் விஜய் இளைய தளபதியாகி உள்ளார். அவர்
 பெயரை வைத்து நீங்கள் வளரவேண்டும். மக்கள் இயக்கத்தில் உள்ளவர்கள்தேர்தலில் போட்டியிட தங்கள் பகுதியில் உறுப்பினர்களை சேர்க்க வேண்டும். அவ்வாறு சேர்த்தால் நீங்கள் தேர்தலில் நிற்க நான் சீட் வாங்கி தருவேன்.

இதுவரை அடுத்தவர்களுக்காக உழைத்து தேய்ந்துபோன நாம் இனி நமக்காக உழைத்து முன்னுக்கு வரவேண்டும்.
 உள்ளாட்சித் தேர்தலில் போட்டியிட்டு ஒரு உள்ளாட்சி அமைப்புக்கு ஒரு உறுப்பினர் வெற்றி பெற்றால்கூட தமிழகம் முழுவதும் விஜய் மக்கள் இயக்கத்தை சேர்ந்த 1000பேர் மக்களுக்கு சேவை செய்ய வாய்ப்பு கிடைக்கும்.

செயலில் கில்லி மாதிரி
 இருக்கவேண்டும். மக்களுக்கு சேவை செய்ய நீங்கள் அரசியல் மேடையைபயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். லஞ்சம்ஊழலில் ஈடுபட்டால் வரும் காலத்தில் மக்கள் வீட்டுக்கு வந்து அடிப்பார்கள்அந்த அளவுக்கு மக்களிடையே இப்போது விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டுள்ளது. எனவே கொள்ளையடிக்கும் எண்ணத்தில் யாரும் அரசியலுக்கு வர வேண்டாம்.

விஜய் இதுவரை 
50 படத்தில் நடித்துவிட்டார். இன்னும் 25 படங்களிலாவது அவர் நடிக்க வேண்டும் என நான் ஆசைப்படுகிறேன். அதனால் அவர் முழு நேர நடிகராக இருப்பார். நேரடியாகஅரசியலுக்கு வரமாட்டார். நான் நேரிடையாக ஈடுபட்டு உங்களுக்கு பலமாக இருப்பேன் என்றார்

தெய்வத் திருமகள்-விக்ரம் வழக்கம்போல கேரக்டராகவே வாழ்ந்திருக்கிறார்

நடிகர்கள்: விக்ரம்,அனுஷ்கா,அமலா பால்,சந்தானம் மற்றும் பலர்
இசை    : ஜி.வி.பிரகாஷ் குமார்
ஒளிப்பதிவு    : நிரவ் ஷா
இயக்கம்      : விஜய்
தயாரிப்பு   & வெளியீடு    : ஸ்ரீ ராஜகாளியம்மன் மீடியாஸ் & யுடிவி

ம வயதுடையவர்களாக அப்பாவும் மகளும் இருந்தால் எப்படி இருக்கும் என்ற புதுமையான கற்பனையைக் காட்சிகளாக்கி இருக்கிறார் இயக்குனர் விஜய்!
ஊட்டியில் சாக்லெட் ஃபேக்டரியில் வேலையில் இருக்கும் விக்ரமுக்கு அறிவுத் திறன் ஆறு வயதுக்கு மேல் வளரவில்லை. அவருக்குக் கல்யாணமாகி குழந்தை பிறக்கும்போது மனைவி இறந்துவிட மகளை அன்போடும் பாசத்தோடும் வளர்க்கிறார். பள்ளிக்கூடத்தில் சேர்க்கிறார். அங்கு வரும் தாளாளர் அமலா பால் குழந்தையோடு பழக, அவளுடைய அம்மாதான் காதலனோடு ஓடி வந்துவிட்ட தன் அக்கா என்று தெரியவருகிறது. அப்பாவுக்குச் சொல்ல, அவர் வந்து விக்ரமையும் குழந்தையையும் சென்னைக்கு அழைத்து வருகிறார். சென்னை புறநகரில் விக்ரமை இறக்கிவிட்டுவிட்டு குழந்தையோடு போய்விடுகிறார்.
விக்ரம் தட்டுத் தடுமாறி வழக்கறிஞர் அனுஷ்காவிடம் வந்து சேர, அனுஷ்கா கோர்ட்டுக்குப் போகிறார். கோர்ட் என்ன சொல்கிறது என்பதுதான் மீதிக் கதை!
விக்ரம் வழக்கம்போல கேரக்டராகவே வாழ்ந்திருக்கிறார். காலை அகட்டி வைத்து ஓடும்போதாகட்டும், வாய்க்குள் நாக்கைச் சுழற்றிச் சுழற்றி பேசும்போதாகட்டும், மகளுக்காக ஏங்கித் தவிக்கும்போதாகட்டும் பரிதாபத்தை அள்ளுக்கிறார். ஆனால், கொஞ்சம் ஓவராக நடிக்கிறாரோ என்ற எண்ணம் ஆரம்பத்தில் எழுவதைத் தவிர்க்க முடியவில்லை. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக படத்துக்குள் நுழைந்து செட்டில் ஆன பிறகு உறுத்தல் இல்லாத நடிப்பு!

கொஞ்சம் அசட்டு வக்கீலாக வரும் அனுஷ்காவுக்கு நல்ல ஸ்கோர் பண்ணும் வாய்ப்பு.நன்றாகவே பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார். தலைமுதல் கால் வரையில் மூடிய உடைகளுடன் அவரைப் பார்க்கும்போதும் அழகாகத்தான் இருக்கிறார்.
அமலா பால் அழகான கண்கள்... பெரிதாக ஸ்கோப் இல்லை. பள்ளித் தாளாளராக வரும் காட்சிகளில் கொஞ்சம் கவர்கிறார்.

வழக்கமாக ஹீரோவுடன் ஒட்டிக் கொண்டு காமடி செய்யும் சந்தானத்துக்கு இதில்
அனுஷ்காவுடன் அலையும் வேலை. ஆனால், அதே சுவாரஸ்யத்தை இதிலும் காட்டியிருக்கிறார்.

படத்தின் திருமகள் சுட்டிப் பெண் சாராதான்! பாதி வசனங்களைக் கண்களிலேயே பேசிவிடுகிறார். க்ளைமாக்ஸை நெகிழ்ச்சியூட்டுவதாக்குவது அவருடைய பாவனைகள்தான்!

இயக்குனருக்கு இருபுறமும் நின்று படத்துக்குக் கை கொடுத்திருக்கிறார்கள் ஒளிப்பதிவாளர் நீரவ் ஷாவும் இசையமைப்பாளர் ஜி.வி.பிரகாஷ் குமாரும்!
வித்தியாசமான கதைக் களத்தை (ஹாலிவுட்டின் ஐ ஆம் சாம் படத்தில் இருந்து) ‘எடுத்து’க் கொண்டதற்காக இயக்குனர் விஜயைப் பாராட்டலாம்.  ஆனால், இப்படிப்பட்ட வித்தியாசமான மனிதனின் வாழ்க்கைச் சிக்கல்களைச் சொல்லாமல் எல்லா சராசரிகளையும் போல அவனும் வேலை பார்க்கிறான், மனைவியோடு குடித்தனம் நடத்தி குழந்தை பெறுகிறான், குழந்தையை பள்ளிக்கூடத்தில் சேர்க்கிறான் என்று கொண்டு போயிருப்பது ஏன்? தயவு செய்து மக்களுக்குப் புரியாது என்ற சப்பைக்கட்டு தேவையில்லை. அந்த மூளை வளர்ச்சி குறைவு மனிதர்களின் சிரமங்கள் பதிவாகாமல் போனது குறைதான்.

அதேபோல இப்படி ஒரு கதாபாத்திரத்தை வைத்துக் கொண்டு மனைவியோடு சம்பந்தப்படுத்தி எம்.எஸ்.பாஸ்கர் சந்தேகப்படுவது, சக ஊழியர் போட்டுக் கொடுப்பது எல்லாம் சீப் டேஸ்ட்!

அனுஷ்காவுக்கு எதிராக வாதாடும் வக்கீலாக வரும் நாசருக்கு பெரிய வக்கீல் என்று ஏக பில்ட் அப் கொடுக்கிறார்கள். ஆனால், அசட்டுத்தனமான மன வளர்ச்சி குன்றியவர்களை சாட்சிகளாகக் கொண்டு வந்து நிறுத்துகிறார். அது செல்லாது என்று அனுஷ்கா சொன்னதும் ஒப்புக்கொண்டு விடுகிறார். என்ன சார்..! கோர்ட் காட்சிகள் ரொம்பவே நீளம்... அப்பாவும் குழந்தையும் இல்லாமல் வேறு ஆட்கள் கதை சொல்வதால் இன்னும் நீளமாகத் தோன்றுகிறது.

விக்ரமின் நடிப்பும் நெகிழ்ச்சியான க்ளைமாக்ஸும் இத்தனை குறைகளையும் மறக்கடித்துவிடுகிறது. அந்த வகையில் தெய்வத் திருமகள் திருமகள்தான்!